چه عريان است درخت تنهايي من

خسته‌ام ازسكوت ناتمام شب

چه افسرده شبي است شب‌هاي چندين ساله‌ي تنهايي من

آمدیم که شروع کنیم٬ آمدیم که بمانیم!

اولین پست رو با شعری از سهراب سپهری به مناسبت هشتاد و دومین سالگرد تولدش آغاز می کنیم (۱۵ مهر). روحش شاد و یادش گرامی باد.

چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید.